Her şey güzel gider.
Mesaj var. İlgi var.
Buluşmalar keyifli.
Hatta bazen yoğun.
Ama konu şuraya geldiğinde:
“Biz neyiz?”
Bir anda sistem çöküyor.
Yavaşlıyor.
Mesafeleniyor.
Yoğunluğu düşürüyor.
Sonra ya ghosting ya yarı zamanlı iletişim.
Tesadüf mü?
Hayır.
Netleşme anı, erkek için romantik bir an değildir.
Netleşme = sorumluluk.
Ve bazı erkekler ilgiye bayılır ama sorumluluğa değil.
Flört ederken özgür hisseder.
Bağ kurarken baskı hisseder.
Çünkü bağ kurmak şu demektir:
- Alternatifleri kapatmak
- Hesap vermek
- Süreklilik göstermek
- Tutarlı olmak
Bu herkesin kapasitesinde değil.
Bazıları netleşme cümlesini duyduğu an şunu hisseder:
“Şimdi performans göstermem gerekecek.”
İlişki bir seçenekken eğlencelidir.
Statü kazanınca yük olur.
O yüzden netleşme anında kaçan erkek aslında baştan beri kaçmaya hazır olandır.
Sadece zamanını bekliyordur.
Bir de şu var.
Bazı erkekler seni ister.
Ama hayatına dahil etmek istemez.
Aradaki fark büyük.
Seni görmek ister.
Mesajlaşmak ister.
İlgi ister.
Ama seni “seçmek” istemez.
Çünkü seçmek diğer ihtimalleri kapatır.
Seçenek bağımlılığı olan biri için bu korkutucudur.
Şimdi dürüst olalım.
Netleşme anında kaçan erkek genelde şunlardan biridir:
- Kaçıngan bağlanma eğilimli
- Alternatif peşinde
- Duygusal olarak olgunlaşmamış
- “Ben böyleyim” maskesi takan
Ama çoğu zaman mesele çok basittir:
İstediği şey ilişki değil, heyecandır.
Ve heyecan netleşince azalır.
En büyük hata şu:
Kaçtığında “fazla mı geldim?” diye düşünmek.
Hayır.
Netlik istemek fazlalık değildir.
Netlik istemek yetişkinliktir.
Kaçan kişi netliği kaldıramıyordur.
Bir erkek netleşme anında geri çekiliyorsa,
başta verdiği ilgiye değil
o anda verdiği tepkiye bak.
Çünkü gerçek karakter, sorumluluk anında çıkar.
Net konuşayım.
Netleşme sorusu bir testi geçer:
Ciddi olan kalır.
Ciddi olmayan gider.
Ve gitmek bazen en net cevaptır.
